Eroğlu ve Erdoğan

Bu bahsettiğim 1 Temmuz, adaşı “Kabotaj Bayramı” benzeri gerçek bir milat olacak gibi gözüküyor Kıbrıslı Türkler için.

Osmanlı Devleti’nin kapitülâsyonlar çerçevesinde yabancı ülke gemilerine tanıdığı kabotaj ayrıcalığı Lozan Barış Antlaşması’yla 1923 yılında kaldırıldı ve TBMM’nin 20 Nisan 1926 tarihinde kabul ettiği Kabotaj Kanunu’da 1 Temmuz 1926′da yürürlüğe girdi.

Bu yasa Türk Deniz Taşımacılığı için tam bir Milat oldu ve elini kolunu bağlayarak adeta kanını emen tüm dış etkenlerden kurtuldu. Şimdi dünyanın sayılı ve saygın denizcilik yönetimine ve filosuna sahip Türkiye.

Sürmekte olan müzakereler Kıbrıslı Türkler için de 1 Temmuz’un bir Milat olacağı görünümünde.

Müzakerelerin bu gidişle ve Rumların bu tutumuyla bir “Çözüm”e ulaşacağı şüpheli. Zaten Rumlar hala daha çözüme hazırlıklı değil ve içinde bulunduğumuz dönemde de herhangi bir çözüm istemiyor.

Bunu politik nedenlerle açıkça söyleyemediklerinden dolayı da müzakerelerin gidişatını çıkmaza sokmaya çalışıyorlar. Maksatları Türkleri uzlaşmazlıkla suçlayıp masadan kalkmak.

Gerek KKTC Hükümeti, gerekse de Türkiye Cumhuriyeti artık bu 44 yıldır süren ve incir ipi gibi uzayan bu müzakerelerden bıkmış durumda. Sürecin ucunda gözüken hiçbir şey yok, belirsizlikten başka.

Özellikle de Kıbrıs Türk halkın, geleceğini görememekten bıkmış durumda.

Bırakın Kıbrıslı Türklerin yurt içindeki ve yurt dışındaki mevduatlarının toplamını, sadece geçenlerde Maliye Bakanının açıkladığı KKTC bankalarında biriken mevduatın büyüklüğü bile, Kıbrıs Türk halkının gelecek endişesi içinde olduğunu net bir şekilde ortaya koymakta.

Türkiye de 1974’den sonra Kıbrıs konusu nedeni ile özellikle de Avrupa Birliği konusunda haksız bir şekilde önüne yapay olarak çıkarılan engellerden bıkmış durumda.

Rumların, Yunanlıların ve Ermenilerin ABD ve AB’de parasal ve sosyal olarak güçlü konumda bulunmaları ve derneklerinin lobi faaliyetlerinin tüm gerçekleri ters yüz edebilecek yetenekte olmaları, doğruları saptırarak haklıda olsa Türk dünyasını hep haksız ve saldırgan iskemlesine oturtmak için uğraş vermelerine neden oldu bu güne değin.

Bazen başardılar, bazen de bütün girişimleri boşa çıktı.

Anavatan hükümeti belli ki, 48 yıldır Kıbrıslı Türkleri dünyadan soyutlamaya yönelik bu süreci ve 1974 yılından beridir kendisine yapılan baskıları bir yerden kırmanın hesap ve hazırlığını yapıyor, yasal alt yapısını da hazırlıyor.

Bu hazırlığın birinci aşaması Kıbrıslı Türkleri ekonomik baskılardan kurtarmak. Bunun da yolu Kıbrıs Türk halkını, sanayicisini ve esnafını kalkındırmak, ihracatını kolaylaştırmak ve bunun devamı olarak da istihdamı arttırmak.

Bu çerçevede atılan adımlardan bir tanesi sanayi sektöründe üretim, ihracat ve çevreye duyarlı ürün yenileme, otomasyon gibi alanlarda hibeler verilerek üretimin teşvik edilmesi. Zaten bu güne değin 2 bin 35 kuruluşa KOBİ kredisi verilirken, hibe projesi çerçevesinde projeler sunan 26 firmaya “Rekabet Gücünün Artırılması Mali Destek Programı” kapsamında 3 milyon 834 bin TL’lik hibe verildi.

Bundan sonraki aşamanın ise ihracatın önünün açılması olacağı kesin.

Özellikle dev boyutlardaki Türkiye pazarına Kıbrıslı Türk sanayici ve üreticilerin sorunsuzca ihracat yapması gündemde.

Böylesi bir adım, KKTC ekonomisine ve pazarına sıcak paranın girişini çoğaltırken, istihdam ile gümrük gelirlerinin artmasını sağlayacak ve taşımacılık sektörüne ilave bir canlılık getirecek.

Ercan havaalanının büyütülmesi, alt yapının tamamlanması, KKTC’nin dört bir yanını saran yolların yapımı, Anadolu’dan su-elektrik-doğal gaz ve iletişim hatları bağlantı projesi ve diğerleri hiçte boşuna değil.

1 Temmuz 2012, Kıbrıslı Türkler için 20 Temmuz 1974 gibi özgürlüğe açılan yeni bir kapı, yeni bir ekonomik özgürlük kapısı görünümünde.

Bir 48 yıl daha bu müzakerelerin sürmeyeceği, önümüzdeki aylarda da radikal gelişmelerin yaşanacağı kesin. En azından benim algılamam öyle. Zaman bunu bize gösterecek.

Prof. Dr. Ata ATUN

ata.atun@atun.com

http://www.twitter.com/ataatun

http://www.ataatun.com

22 Şubat 2012

Türkiye Yunanistan by Ata ATUN

Kıbrıs’ta 1963’deki Soykırımı ve 1974’teki Mutlu Barış Harekatını yaşadığım için bu cümleyi her zaman ve her ortamda söylerim.

Hele de dünya ekonomik bir kriz içindeyken, anavatan Türkiye’nin her koşulda yanımızda olması nedeni ile daha da güçlendi bu düşüncem.

Ama şimdi benden başka veya benim gibi düşünen Kıbrıslı Türklere ilaveten Yunanistan’da yaşayan bir çok Yunanlı da bu sözleri söylüyor. Bu listeye bir önceki kabinede Yunanistan Maliye Bakanı olan ve şimdiki kabinede de Çevre, enerji ve İklim değişikliği Bakanı olan George Papaconstantinou’da dahil.

İster inanın ister inanmayın.

Yunan basını böyle yazıyor.

Özellikle de Türkiye Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı Taner Yıldız’ın,  hem kriz hem de aşırı soğuklarla uğraşan Yunanistan Enerji Bakanı’nın ricası üzerine Yunanistan’a doğal gaz verilmesi için gaz vanalarının açılması talimatını vermesi, Yunanlıların akıllarına İkinci Dünya Savaşı’nda özellikle Alman işgalinden sonra önemli sıkıntılar yaşanırken başlayan “Büyük Açlık” döneminde Türkiye’nin koşulsuz ve karşılıksız olarak gıda yardımı yapmış olması gelmiş.

“Şimdi Türkiye gene yanımızda” diyor Yunanlılar.

Lukas Papadimos Başkanlığındaki Yunan hükümeti ülkenin iflas etmemesi için her cephede mücadele verirken, özellikle çok güvendikleri ve üyesi oldukları Avrupa Birliği’nin Yunanistan’a 130 milyar Euro’luk ikinci kurtarma paketi anlaşmasına ‘yeşil ışık’ yakmak için “Mali taahhüt mektupları”na ilaveten bir de  “Siyasi Teminat Mektubu” istemesi Yunanlıları çılgına çevirdi.

Eurogroup, geçen haftaki toplantısında Yunanistan’dan ikinci kurtarma paketi anlaşmasına uyacağına dair Yunan parlamentosunun onayını isterken, Yunanistan Siyasetinde her zaman baş rolü oynayan Pasok partisinden ve Başkanı Yorgo Papandreu ile Yeni Demokrasi partisinden ve başkanı Andonis Samaras’tan da, erken seçim sonrasında iş başına geldikleri vakit mevcut anlaşmaya uyacaklarına dair yazılı teminat istiyor.

AB’nin bu yaklaşımı benim aklıma Osmanlı Dönemindeki “Düyun-u Umumiye’yi” yani 1872-1939 yılları arasında Osmanlı İmparatorluğu’nun ve onun küllerinden doğmuş olan Türkiye Cumhuriyetinin dış borçlarını denetleyen kurum olan “Düyun-u Umumiye-i Osmaniye Varidat-ı Muhassasa İdaresi”ni getirdi.

Düyun-u Umumiye, Osmanlı Devletinin ödeyemediği borçlarına karşılık Osmanlı’nın bütün vergi gelirlerini toplamak ve alacaklılara bırakmak yetkisini alarak Osmanlı Devletinin adeta kanını emmiş, siyasi iradeyi de eline alarak Osmanlıyı uzun sayılacak bir dönem de yönetmişti.

Türkiye Cumhuriyeti kurulunca bu “sömürge” anlaşmasını feshetti ve borçların tümünü üstlenerek taksit taksit 1954 yılına kadar ödedi ve bitirdi.

Şimdi Yunanlılar da aynı duruma düştüler.

İflasın uçurumunun kenarında durmaya çalışan Yunanistan, şimdi “Çağdaş Düyun-u Umumiye” ile karşı karşıya. Yıllar ve devletler farklı ama uygulama aynı.

Yunanistan’ın iflas etmemesi için AB, yapacağı mali yardım için yenir yutulur tarafı olmayan koşullar koydu masaya, “ Ya kabul edersin ya da batarsın” diyerek.

Koşullar çok ağır.

AB dayattığı koşullarla Yunanistan’ı Mali olarak yönetmek istiyor. İstihdamlara, maaşlara, kesintilere, gümrük ve vergi oranlarının arttırılması ile yatırımlara bu kurum karar verecek.

Hiçbir siyasinin müdahale yetkisi olmayacak.

Yunanistan’ın bütçesi Brüksel’de son şeklini alacak ve “sözde” Yunan Hükümeti de koşulsuz olarak bu kararları uygulayacak.

Uygulamayı AB’nin tayin edeceği bir yetkili (komiser) denetleyecek.

Yunanistan’ın tüm gelirleri, alacaklılara kurallarına göre dağıtılacak. Bu görev ve yetki de AB’nin atayacağı komiserde yani günümüz Düyun-u Umumiye İdaresi’nde olacak….

Benim tanıdığım Yunanlı bunları kabul etmeyecek.

Ya kabul eder gözüküp, kağıt üstünde sayılarla oynayarak bildiğini okuyacak,

Ya da Türkiye veya Türkiye gibi güçlü bir ülke ile daha sıkı bir işbirliği içine girmemin yollarını arayacak ve belli konularda Konfederasyon benzeri bir işbirliği kurumu oluşturmak yoluna giderek AB’yi bir şekilde bypas edecek.

Prof. Dr. Ata ATUN

ata.atun@atun.com

http://www.ataatun.com

http://twitter.com@ataatun

20 Şubat 2012

Marcoullis ve Netanyahu

Çok taraflı ilişkiye dayalı Rum politikası ve siyaseti yalpalamaya başladı.

Solcu AKEL’in ve AKEL’in ruhani lideri Rum Cumhurbaşkanı Hristofyas’ın Dış Siyaset kavramı ve uygulamaları ile bir “Helen Milliyetçisi” olan DIKO kökenli Rum Dış İşleri Bakanı Dr. Kozaku Erato Markullis’in dış siyasetteki uygulamaları çatışıyor.

Bu çatışma sarsıntıyı ve yalpalamayı da birlikte getirdi.

Rumların İsrail devleti ile başlattıkları “düşmanınım düşmanı benim dostumdur” ilkesi doğrultusundaki stratejik ilişkileri, son 60 yıldır Arap ülkeleri ile bağlantısızlar grubu içinde sürdürdükleri dostluğu tehlikeye atmak üzere.

Özellikle dün Kıbrıs’ı ziyaret eden İsrail Başbakanı Netanyahu’nun Larnaka Havaalanı’nda Dışişleri Bakanı Erato Kozaku Markulli kendisini beklerken -bir oldubittiye getirerek- Baf’taki Andreas Papandreu Hava Üssü’ne inmek istemesi Arapları bayağı kızdırdı.

Zira İsrail Başbakanının askeri bir üsse inmek istemesi, Kıbrıs ve İsrail arasındaki, bugüne kadar sınırlı olan ilişkilerin petrolden ziyade askerî bir istikamete yöneldiğini işaret ediyor.

Kıbrıs Rum Yönetimi Arapları karşısına almamak için Bizans’tan beri sürdürdükleri ikiyüzlü politikayı devam ettirmek zorunda kalacak.

Zaten bunun zeminini de hazırladılar ve dün İsrail’e göstermelik bir siyasi protestoda bulundular.

AKEL dün, İsrail’de yürürlükte bulunan “idari tutukluluk yasasını” insanlık dışı ve yasadışı olarak niteleyerek İsrail cezaevlerinde tutuklu bulunan Filistinli siyasi tutukluların derhal salıverilmesi talebinde bulundu.

BM’ye, AB’ye ve diğer ülkelere de, derhal bu yönde inisiyatif alma çağrısında bulunan AKEL, Filistin’deki İsrail işgalinin ve işgalin oldubittilerinin ortadan kaldırılması, 3 Haziran 1967 sınırlarına sahip, başkenti Doğu Kudüs olacak Filistin devletinin tesisini gündeme getirecek gerçek barış çabaların başlaması çağrısını yaptı.

Aklınca AKEL, yayımladığı bu bildiri ile İsrail’in yıllardır savunduğu tezlerine karşı çıkıp Filistinlileri savunarak Arapların sempatisini kazanacak!

Arap ülkelerinin bu aldatmacayı yutacağını pek sanmıyorum.

Arap ülkeleri zaten Kıbrıslı Rumlara ve Hristofyas’a Suriye konusundaki tutumundan dolayı da kızgın.

Tam bir ikiyüzlü politika uyguluyor Rum Yönetimi Suriye konusunda.

Rusları kızdırmamak ve BM Güvenlik Konseyinde desteklerini kaybetmemek için AB’yi karşısına almayı tercih eden Rum Yönetimi AB’nin mevcut Suriye hükümetine silah gönderilmemesi kararına rağmen geçen ay silah ve cephane yüklü bir Rus gemisinin Suriye’deki Esed Yönetimine gitmesine izin verdi.

Şimdi Avrupa Parlamentosundaki Liberaller ve Yeşiller grupları, mühimmat yüklü Rus gemisinin, silah ambargosunun bulunduğu Suriye’ye ulaşması konusundaki icraatlarından dolayı Güney Kıbrıs hakkında araştırma açılması ve yaptırım uygulanması girişimi başlattı.

Buna ilaveten Rum tarafında yaşayan Suriyeli cemaati başkanı Ahmad Rahban, Hristofyas hükümetini, “büyük miktarda kredi aldığı Rusya ile ilişkilerini bozmamak için bu ülkenin her dediğini yapmak ve Suriye yönetimine destek vermekle” suçlayarak şikayetlerini tüm Arap liderlere iletti.

Ahmad Rahman yazılı şikayetinde, söz konusu geminin Suriye’ye vardıktan sonra Suriye ordusunun gemiden çıkardığı silahlarla Suriye halkına yönelik bombardıman yaptığını ve Esed Rejimi tarafından bir hafta içerisinde 600 sivilin öldürüldüğünü belirtti.

Rumların İsrail ve Suriye yanlısı politikaları, gerek Avrupa Birliği ile gerekse de Arap ülkeleri ile olan ilişkilerini uzun vadede zedeleyecek, Türkiye-AB ilişkilerinde elini zayıflatırken Kıbrıs Müzakerelerinde de kendilerini bayağı sıkıntıya sokacak.

KKTC Dışişleri Bakanlığı ile TC Dış İşleri Bakanlığı ve son yıllarda büyük atak gösteren Türk diplomasisi bu fırsatı çok iyi değerlendirebilecek güçte ve yapıda.

Tüm dost ülkelerle birlikte harekete geçmenin tam zamanı.

Prof. Dr. Ata ATUN

ata.atun@atun.com

http://www.twitter.com/ataatun

http://www.ataatun.com

17 Şubat 2012

Rapid Arc by Ata ATUN

Bu kelimeleri ilk duyduğumda ev hayvanları için bir şehir kuruluyor veya da ev hayvanları için bir bakım merkezi yapılıyor sanmıştım. Elbet bir gün o da olacak ama bu “Pet City” ile “Rapidark” başka şeyler.

Ben yazılışını kafamdan, duyduğum gibi yazdım ancak doğru yazılımı PET + CT ile RAPID ARC.

PET+CT “Pozitron Emittion Tomography + Computerized Tomography” kelimelerinin baş harflerinden oluşuyor.

RAPID ARC ise “Hızlı Dönüş”ün İngilizcesi ve dünya’nın en hızlı radyasyon tedavisi verebilme özelliğine sahip teknolojinin adı.

Son 10 yılın sağlık alanındaki en büyük buluşu.

Yakın Doğu Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Radyo Terapi merkezinde, radyasyon tedavisinde kullanılan bir aygıt bu.

Buna bir aygıt demek mi doğru, yoksa bir “Android” demek mi pek de emin değilim.

Birbirlerini tamamlayan iki akıllı makine bunlar. Bunlarda radyasyon hiç yok. Elektrik düğmesi açılınca tedavi ve ışıma işlevi başlıyor, düğme kapatılınca son buluyor.

Bu “android”in en büyük özelliği, verilen adrese en kısa sürede radyasyon yani ışın tedavisini uygulayabilme yetisi.

Verilen adres derken; cihaz ışınlarını sadece ve sadece vücuttaki tümörün üzerine yönlendiriyor ve başka hiçbir hücreye, yere ve organa ışınlar ulaşmıyor.

Hasta yatıyor. Vücudunun neresine tedavi uygulanacaksa, (başı, beli, dizi veya neresi ise) o yerin kalıpları alınarak hareketsizliği ve –her seferinde- aynı pozisyonu alması sağlanıyor.

Bu nedenle de hastalar Rapid-arc cihazı sayesinde minimum radyasyona maruz kalıyorlar, dolayısıyla radyasyon etkilerini de en az seviyede hissediyorlar.

Cihazın değeri 4 milyon Avro. Bakımı ise yıllık 250 bin TL.

Bu nedenle Kıbrıs adasında sadece Yakın Doğu Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde var bu akıllı aygıttan.

Rum tarafında yok.

(Rum tarafı bu konuda Türk tarafından 2 adım geride. Hastalarını İsrail’e veya Atina’ya gönderiyor.)

Türkiye’de ise sadece Cerrahpaşa’da ve Acıbadem hastanesinde var. Her ikisinin de devreye girmesi Yakın Doğu Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi’nden sonra oldu.

Eskiden hasta bir odaya alınırdı ve tedavisi 10-35 gün arası bir zaman sürerdi. Hastanın her gün tedaviye gidip gelmesi ve her gün aynı yere, aynı pozisyonda uzanması gerekmekteydi.

İki jenerasyon yani 20 yıl evvelki teknikte hastanın kübik olarak, yani bir tavla zarının 4 yatay yüzeyi gibi 4 görüntüsü alınırken, 10 yıl evvelki teknikte küresel yani 3 boyutlu görüntü alımına geçildi. Küresel teknikte hastanın nefes alması ve yatış tarzına göre tümörü saptamadaki yanılgı payı 2-3 cm kadar indi.

Bu son teknoloji ile insan vücudu içinde yer alan bir tümörün yeri milimetrik olarak tespit edilmekte ve yer tespitindeki yanılgı payı da yok denecek kadar az. Yani en büyük yanılgı payı, 1-4 mm arasında.

Adı “Multi Leaf Collimator” yani “Çok Yapraklı Işın Sınırlayıcı” olan aygıt da tümörün şeklini tam olarak yaratmakta.

Tedavinin başlangıcında öncelikle bir “Tanı Filmi” çekiliyor ve tümör ile bölgenin 3 boyutlu bir resmi oluşturuluyor. Makine bir tedavi yöntemi tanımlıyor ve uzman doktor bu yöntemi inceleyerek giriş-çıkış açıları ile tümöre ne kadar süreli hangi doz’da ve güçte ışın verileceğini belirliyor. Makine nokta atışına kısıtlanıyor ve tedavi planına göre milimetrik olarak tümörün yeri belirleniyor ve üzerine saldırılıyor.

Makine o denli hassas ki, doktor tarafından yapılan plana göre tümörün tam üst kısmına örneğin 100 birimlik ışın verirken yan yüzüne 50 birimlik, alt kısmına 35 birimlik verebiliyor.

Bu yöntem ve şekille de tümöre gerektiği kadar ışın verilirken, çevresindeki sağlıklı dokuya ise hiç ışın verilmeden tedavi sürdürülüyor.

Tedavi ve tedavi sonrası yaşam kalitesini yükseltmesinden dolayı da “Precise Treatment” yani “Doğru ve Kesin Tedavi” diyorlar bu cihaza.

Prof. Dr. Ata ATUN

ata.atun@atun.com

http://www.twitter.com/ataatun

http://www.ataatun.com

15 Şubat 2012

Ercan Havaalanı ve Yollar by Ata ATUN

Arşivlerin uçsuz bucaksız dünyasına girmek ve araştırma yapmak beni bilgiye ulaştırmanın yanında çok da mutlu eder.

Orada yaşayan ve keşfedilmeyi bekleyen bir dünya vardır sanki.

Birileri gelse de kapımı çalsa diye sabırsızca beklediklerine inanırım.

İçi bilgi yüklüdür arşivlerin.

Kendimi kaybederim o bilgi denizinde.

18 Kasım 1983 tarihli ve 541 numaralı BM Güvenlik Konseyi kararı ile ilgili bir araştırma yaparken çok ilginç, ilginç olduğu kadar da düşündürücü bulgulara, savlara ve uzun vadeli planlara rastladım.

Meğer bizi düşünen ne kadar da çok insan varmış!

Hiç haberimiz olmamış maalesef.

Olsaydı çok daha iyi olurdu. En azından kötülüğün nereden gelebileceğini kestirebilirdik.

15 Kasım 1983’de, yani KKTC ilan edildiği gün Kıbrıs Rum Cumhurbaşkanı Spiros Kyprianou Bakanlar Kurulunu ve Danışmanlarını toplamış, Kıbrıslı Türkleri 1960 Kıbrıs Cumhuriyetinden ayrılmak istedikleri için cezalandırma kararı almışlar. Hedeflerinin içine Türkiye’yi de cezalandırmayı koymuşlar.

Fırsat bu fırsattır, ‘Türkiye’yi 20 Temmuz Barış Harekatını gerçekleştirdiği için cezalandıramadık, şimdi aleyhlerine karar çıkartalım ve bu kararı uygulayalım’ ın hesabını ve planını yapmışlar.

Kyprianou’nun talimatı ile Rumların BM Daimi Temsilciliği derhal devreye girmiş.

Aslında devreye giren şahsen Rumların BM Daimi Temsilcisi değil, temsilcilikte görevli Dr. Erato Kozakou−Marcoullis. 1979 yılında Helsinki Üniversitesinde Doktorasını tamamladıktan sonra sıcağı sıcağına Kıbrıs Rum Dış İşleri Bakanlığına girmiş ve bir sene sonra da 1980 yılında Kıbrıs Rum Dış İşleri Bakanlığının Birleşmiş Milletler Daimi Temsilciliğinde görev yapmak üzere New York’a gönderilmiş.

Bayan Marcoullis büyük bir aşkla ve şevkle sarılmış Türkiye’yi ve Kıbrıslı Türkleri cezalandırmak işine. Madem Türkleri silahla cezalandıramadık, politik olarak yok edelim fikrini kendine hedef edinmiş ve çalışmalarını başlatmış.

Sırası ile önce Güvenlik Konseyinde görev yapan Rus ve Çin Büyükelçileri ile ondan sonrada ABD Büyükelçisi ile görüşmüş. “İşgal ve istila” masalını KKTC’nin ilanı ile birleştiren hikayesini anlattıktan sonra da Fransız ve İngiliz Büyükelçilerle görüşmüş. Ardından geri kalan BM GK geçici üye ülkelerin Büyükelçileri ile…

Hepsine de bunun bölücülük olduğunu, 1977’den beridir adada Federal bir devletin kurulmasının müzakere edildiğini ve adanın 2 ayrı devleti kaldıramayacağını söyleyerek, ilan edilmiş olan KKTC’nin ambargolar altına alınarak dünyadan soyutlanması kararının alınmasını talep etmiş.

Bu şekilde kısa bir zaman dilimi içinde, bu karar ile adeta bir açık hava hapishanesine dönüştürülmüş ve dünya ile ilişkileri kesilmiş olan Kıbrıs’ın Kuzey Bölgelerinde yaşayan Kıbrıslı Türkler, parasızlıktan, pulsuzluktan, açlıktan, işsizlikten ve karanlık bir gelecekten bunalarak Kıbrıs Rum tarafının idaresine geri dönmeyi isteyeceklermiş. Bu süreç içinde de Türkiye’yi istemeyip adadan gitmelerini talep edeceklermiş. Böylece Kıbrıslı Türklere politik ambargo uygulayarak egemenlikleri altına alacak, silah kullanmadan da adanın kuzey topraklarından Türk askerini atarak tüm adaya tekrar sahip olacaklarmış.

Ama Türkiye Cumhuriyeti, adada yaşayan Kıbrıslı Türkleri sahiplenerek ve adanın kuzeyinde her tür yatırımı yapıp, alt yapıyı da geliştirip, güncelleyince bu kararın artık bir hükmü ve yaptırım gücü kalmamış.

Türkiye, KKTC’ye yani Bayan Markulli’nin tanımı ile Kıbrıs’ın kuzey topraklarına, bu insanlığın yüz karası 541 sayılı karar uyarınca hiç yatırım yapmasaydı ne olurdu diye düşündüğümde, gözümün önüne tamı tamına bir üçüncü dünya ülkesinde yaşanan hayat tarzı geldi.

Halkın yüzde 50’sinden fazlasının işsiz ve fakir olduğu, gelecek güvencesi olmayan bir halkın yaşadığı, daracık bakımsız yollarda külüstür arabaların dolaştığı, nenemin zamanından kalma bir gün gelip üç gün gelmeyen elektrik sisteminin olduğu, öğrencilerin dökülen okullarda, imkansızlıklar içinde eğitim gördüğü, benzinin neredeyse karneyle satıldığı ve dükkanlarını içinde izolasyonlardan dolayı mal yerine farelerin dolaştığı bir ülkeydi gözümün önüne gelen.

Aynen Kıbrıs Rum Yönetiminin şimdiki Dış İşleri Bakanı Bayan Markulli’nin planladığı gibi bir ülke…

Anlaşılan Türkiye, 541 numaralı kararın özünü maalesef bozmuş, Rumların özene bezene kurguladıkları planın da hedefini şaşırttırmış.

Prof. Dr. Ata ATUN

ata.atun@atun.com

http://www.ataatun.com

http://twitter.com@ataatun

13 Şubat 2012

Ay Yıldızlı Bayraklar by Ata ATUN

Ata Atun, Pakistan Senatosu Başkanını Kutladı

Yakın doğu Üniversitesi “Stratejik ve Enerji Politikaları Araştırma Merkezi” Başkanı Prof. Dr. Ata ATUN, Pakistan senatosu Başkanına, Senatonun Dış İlişkiler Komitesinin 1 Şubat 2012 tarihinde kabul ettiği, 26 Şubat 1996 tarihinde, Rus askeri birlikleri tarafından takviye edilen  Ermeni ordusunun Dağlık Karabağ’daki Hocalı şehrinde  kadın, çocuk ve yaşlılardan oluşan masum ve korumasız Azerbaycan Türklerine uyguladığı “Soykırım”ı kabul eden ve kınayan kararı nedeni ile kutlama yazısı gönderdi.

Prof. Dr. Ata Atun yazısında, Senato Başkanı Farooq Hamid Naek’i, Senatonun Dış İlişkiler Komitesi üyesi Senatör Haji Ghulam Ali tarafından Pakistan İslam Cumhuriyeti Senatosuna sunulan ve Senato tarafından oy birliği ile kabul edilen 26 Şubat 1996 tarihli Hocalı katliamı ve Soykırımını kararını kutladı.

HE Farooq Hamid Naek

Chairman of Senate

Islamic Republic of Pakistan

February 12, 2012

His Excellency Mr. Farooq,

I humbly request the acceptance of my gratitudes and congratulations  to You, to the members of the International Relations Committee of Senate and  to citizens of Pakistan Islamic Republic for the resolution adopted on February 1, 2012 by the International Relations Committee of the Senate, recognizing and condemning officially the occupation of Azerbaijani territories by Armenia and the genocide committed by Armenian armed forces in the Azerbaijani town of Khojaly on February 26, 1992 against civilian population.

Yours sincerely.

Prof. Dr. Ata ATUN

President of the Strategical and Energy Politics Research Center of Near East University

GSM: 0533 881 1111

email: ata.atun@atun.com

Web: http://www.ataatun.com

Twitter: @ataatun

KKTC Amblemi by Ata ATUN

Kamunun “Reform” istediği kesin.

Kamunun “disiplin altına alınması” gerektiği kesin.

Atsanız atamadığınız, satsanız satamadığınız, iş yapar gibi gözüken ama gerçekte hiçbir iş üretmeyen memurlarla ve kamu çalışmasını düzenleyen mevcut yasalarla hiçbir yere varılamayacağı da kesin.

Bu nedenle de devletin icraatlarının büyük bir bölümü verimli değil.

Memurlarımız halkımıza hizmet veremiyor. Tam tersine memurların yapması gereken işleri halkımız bizzat kendisi yapıyor,  işlerinin devlet dairelerinde sonlandırılabilmesi için canla başla çalışıyor ama ayın sonunda da maaşı alan, halka zorluk çıkaran ve işini yapmayan “sorumsuz” memur oluyor.

Her gün en azından 4-5 kişi devletle yaşadığı sorunlarının halli için bana gelir. Kimi yardım ister, kimi de akıl danışır.

Sorunların çoğunun kökeninde işini savsaklayan, vatandaşa hizmet etmek istemeyen, kendini haklı çıkarmak için vatandaşı suçlu çıkarmaya çalışan “sorumsuz” memurlar yatmakta.

Sosyal sigortadan emekli olmuş bir vatandaşımız bana geçen gün acı acı dert yandı.

“30 yıl hiç aksatmadan prim ödedim, emekli oldum. Yaşlılık yıllarımda şeker hastası oldum ve devlet hastanesine gittim. Doktor bana 2 aylık her 10 günde bir vurulmak üzere 6 adet insülin iğnesi yazdı. Gittim ilaçlarımı almaya, oradaki memur elimde ilacım az, sana sadece 1 tane verebilirim, 10 gün sonra gene gel, 1 tane daha al dedi ve elimdeki reçeteyi aldı.

10 gün sonra 2. insülinimi almaya gittiğimde,  sıraya gir doktor seni görsün, sana gene 6 tane yazsın gel ben sana 1 tane vereyim yanıtını vererek beni sıraya girmeye zorladı dedi.

Saatlerce bekleyip muayene olduktan sonra gene gittim insülinlerimi almaya. Gene bana 1 tane verdi, reçeteyi aldı ve 10 gün sonra gel dedi.

Benim her 10 günde bir Lefkoşa’ya hastaneye gidip sabahtan öğlene sıra bekleyip muayene olmaya sonra da doktor tarafından yazılan 2 aylık ilaç reçeteme karşılık 1 tane alıp 10 gün sonra gene yollara düşmeye ne param var ne de mecalim. Ya oradaki sorumlu ben gittikten sonra 5 tane insülini günü geldikçe alıyor ve satıyor, ya da zamanında ilgili kişileri uyarmadığı için gerçekten de insülin eksikliği çekiliyor. Her iki durumda da ilgili memur ve ilgili birim görevini tam olarak yapmıyor, biz vatandaşlara hizmet vermiyor ama ay sonunda da maaşlarını sanki kamuya hizmet vermiş gibi tam ve eksiksiz alıyorlar” diyerek sitemini ve düş kırıklığını bana iletti.

İhtiyat Sandığında geçen bir olayı duyduğumda ise tüylerim diken diken oldu. Böylesi bir kötülüğü bir işverene düşman bile yapmaz diye düşündüm.

Faaliyetine son veren bir şirketin tahliye ettiği bir dükkanı kiralayan bir işletmeci, eski iş yerinin yaptığı aynı iş sahasında yeni bir iş başlatınca başına gelmedik iş, çıkarılmadık sorun kalmamış. Devletle olan bir işi nedeni ile “borcu Yoktur” kağıdı almak için gittiğinde eski iş yerinin 10 sene önce çalıştırdığı personeline ait ihtiyat sandığı borçları önüne konmuş ve ödemesi talep edilmiş. Doğal olarak da o dairede çalışan memurların ihmalkarlığından kaynaklanan bu sorundan dolayı oluşan borcu ödemeyi reddettiği için kendisine “borcu yoktur” evrakını vermeyi reddetmiş görevli memur. Üstelik bir de “dükkanı kiralarken araştırman gerekirdi, tahliye edenin borcu olup olmadığını” şeklinde son derece pişkin bir yanıt vermiş.

Yani hem kendisi gidip kontrol etmeyecek, hem de hasbelkader aynı dükkanı kiralayan kişiyi araştırmamakla suçlayarak işlerini zora sokacak.

Tabii olayın devamı da var.

Madem “Borcu Yoktur” evrakı vermiyorsun bari “Borcu vardır” evrakı ver diyen yeni kiracıya da böylesi bir belgeyi de vermiyor inatla. Zaten vermesi de olanaksız. Çünkü gerçekten de hem borcu yok, hem de eski iş yeri ile herhangi bir bağı yok.

Şimdi vatandaşımız mahkemeye gitmek ve en azından 2 buçuk-3 yıl beklemek zorunda ta ki davayı kazanıp mahkemeden “Borcu olmadığına” dair karar çıkartana kadar.

Bu dönem içinde bir memurun ihmali ve savsaklığı nedeni ile kaybettiklerini kim ödeyecek bilen yok.

Artık kamu yönetiminde bir reform yapılmasının ve işini gerektiği gibi yapmayan memurların cezalandırıldığı bir sistemin yürürlüğe konması gerekmektedir.

Zamanı çoktan geldi ve geçiyor bile.

Prof. Dr. Ata ATUN

ata.atun@atun.com

http://www.twitter.com/ataatun

http://www.ataatun.com

10 Şubat 2012

Rum Ulusal Konseyi by Ata ATUN

Rumların, Kıbrıs sorununa sürdürülebilir bir çözümün bulunmasını ve adaya Barışın gelmesini istemedikleri kesin.

Rum siyasiler tarafından yapılan açıklamalar bu düşünceyi açık ve net olarak teyit ediyor.

Kıbrıs Rum siyasetinde 4. adam konumundaki Nasyonal Sosyalist Partisi EDEK’in ve Rum Temsilciler Meclisinin Başkanı Yannakis Omiriu’nun evvelki gün yaptığı açıklama bu mantığı apaçık ortaya sermekte.

Omiriu, adaya barışın gelmesi için;

Türkiye’nin askerlerini derhal geri çekmesini,

Kıbrıs Rum Cumhuriyetini tanımasını,

Limanlarını Rum bayraklı gemi ve uçaklara açmasını,

AB’nin karşısına bir suçlu gibi oturup af dilemesini ve AB’nin tüm koşullarını kabul etmesini istiyor.

Her halde kafayı yemiş olmalı Omiriu.

Sadece Omiriu mu hayal dünyasında gezinen?

Kıbrıs Rum siyasetinde 3. adam konumundaki DIKO’nun yarı Ermeni Başkanı ve eski Rum temsilciler Başkanı Markos Karoyan’ın istek ve hayalleri de Omiriu’nunkinden geri kalır değil.

Karoyan, BM Genel Sekterinin Kıbrıs Özel Danışmanı Alexander Downer’in görevinden azledilmesini;

Dönüşümlü Başkanlık önerisinin geri alınmasını;

Ve 50 bin TC kökenli KKTC vatandaşının kurulacak ortak devletin vatandaşı olacağı önerisinin müzakere masasından geri çekilmesini istiyor.

Rum Yönetimi başkanı Hristofyas ise, sanki kuralları koyma hakkına sahip olan sadece kendisiymişçesine “ortaya koyduğu tüm koşullar yerine getirildiği takdirde” Çok Taraflı Konferans’a katılabileceğini söylüyor. Konferansın da nasıl oluşturulacağı konusunda da beyefendinin şartları var.

Konferansın adı “Çok taraflı Konferans” değil “Uluslararası Konferans” olacakmış. Katılımcılar da BM Güvenlik Konseyinin 5 daimi üyesi yani ABD, Rusya, Fransa, Çin ve İngiltere, Garantör güçler olan İngiltere, Türkiye ve Yunanistan, Avrupa Birliği (herhalde AB derken tüm 27 üyeyi kastediyor), Kıbrıs Cumhuriyeti ve Kıbrıs Rum Toplumu temsilcileri ile Kıbrıs Türk Toplumu temsilcileri olacakmış.

Başka türlü bu konferansa katılmayacakmış.

Rum Ortodoks Kilisesi Başı olan Başpiskopos II. Hrisostomos ise din adamı ama siyaseti de yönlendirmek ve yönetmek peşinde, yüzyıllardır diğer Başpiskoposların yaptıkları gibi.

II. Hrisostomos dün adeta bir felaket fetvası verdi ve “Çözüm yoktur çünkü Türkler her şeyi istiyor. Bizim verecek bir şeyimiz yok çünkü hepsini Türkler aldı, onlar bize vermeli. İki devlet kurulursa Kıbrıs’ın Türkleşmesi an meselesidir. Çünkü Türkler sadece iki devlet istemiyor; bir ayaklarının da burada olmasını istediklerinden bağlantılar zayıf olsun istiyorlar. Zannederim böyle bir şey olursa çok yakında halkımız atalarının toprağından kaçacak ve Ada’mızın daha çabuk Türkleşmesi için bir fırsat ve bir sebep daha verecek” diyerek mükemmel bir Türk aleyhtarlığı ve kışkırtıcılık yaptı.

Kıbrıs Rum siyasetinde 2. konumdaki DISI’nin başkanı Anastasiades ise “Başkan, bütün Kıbrıslıların başkanıdır, müzakereci, Kıbrıs Rum toplumu adına müzakere eder” diyerek Hristofyas’ın Rum Ulusal Konsey’inin kararlarını uygulamaması nedeni ile değiştirilmesini ve Rum Ulusal Konseyinin kararlarını harfiyen uygulayacak birisinin müzakereci olmasını istiyor.

Rum Ulusal Konseyi’nde kimler var?

Eski Rum Cumhurbaşkanları (Yorgo Vasiliu hariç hepsi EOKA’nın kurucuları), Rum Temsilciler Meclisinde temsil edilen Rum Siyasi partilerin Başkanları ve bir üyesi, Rum Temsilciler Meclisi Başkanı, RMMO (Rum Milli Muhafız Ordusu) Komutanı, Başpiskopos, Rum Cumhurbaşkanı Özel temsilcisi ve Dışişleri bakanı.

Zaten bu oluşumdan yukarıdaki söylemlerden sonra nasıl bir karar çıkacağı veya çıktığı belli.

Bu ada üzerindeki varlığımızı sürdürebilmek için kendimize, Türkiye ile birlikte başka bir yol çizmemizin zamanı geldi de geçiyor bile.

Prof. Dr. Ata ATUN

ata.atun@atun.com

http://www.twitter.com/ataatun

http://www.ataatun.com

8 Şubat 2012

Rumlar Kıbrıs'ta Barışı Katlediyor

Rumlar, BM Genel Sekreteri Ban Ki Moon’un Kıbrıs Müzakerelerini bir sonuca bağlamak için yaptığı çalışmayı engellemek adına her yolu deniyorlar.

Biliyorlar ki bu çabanın sonunda, şöyle veya böyle Kıbrıslı Türkler uluslararası bir kimlik kazanacak ve adanın kuzeyi de ellerinden ebediyen uçup gidecek.

Genel Sekreter Ban Ki Moon çok taraflı konferans niyetini Greentree 2 öncesinde de sonrasında da açıkça ortaya koydu. Her iki devlet başkanına gönderdiği 6 Ocak tarihli davet mektubunda bu hedefine işaret etti. 7 Ocak’ta iki lideri uluslararası konferans yönünde ilerlemeye çağırdı. Greentree zirvesinin başlangıcında liderlerle yaptığı çalışma kahvaltısında görüşmenin bitmesiyle birlikte prosedürün uluslararası konferansa nasıl yönlendirileceğini görüşeceğini söyledi. Zirvenin ikinci gününde yaptıkları görüşmede de liderlere Aleksander Downer’ın rapor hazırlayacağını ve bunun olumlu olması halinde konferansı çağıracağını bildirdi

Greentree zirvesinden sonra BM Genel Sekreteri Moon aynen zirve öncesi yaptığı açıklama doğrultusunda, Kıbrıs Özel Danışmanı Alexander Downer’a özel bir görev vererek yetki düzeyini yükseltti.

Downer bu yetkilendirme ile Mart sonuna kadar liderler arasındaki müzakereleri takip edecek ve ilerlemeyi gözden geçirerek bir rapor yazacak. Rapor olumlu ise, BM Genel Sekreteri Ban Ki Moon iki tarafla istişare ettikten sonra, Nisan sonu veya Mayıs başı çok taraflı konferans çağrısı yapacak.

Moon, eski BM Genel Sekreteri Kofi Annan’ın rapor konusunda düştüğü tuzağı göz önüne alarak, BM Güvenlik Konseyini “bypass” edip yani yanından geçerek, BM Güvenlik Konseyinin daimi üyelerinin olası müdahalesine meydan vermeden Çok Taraflı Konferans çağrısı yapma yolunu seçti ve bunda da başarılı oldu.

Ban Ki Moon’un şimdi çok taraflı konferans çağrısı yapmak için Güvenlik Konseyi’nin olumlu kararına veya da sadece daimi üyelerinin onayına gereksinimi yok.

Rumlar çok taraflı Konferanstan son derece korkuyorlar ve biliyorlar ki, çok taraflı konferansın sonucu ne olursa olsun artık adanın tek tanınan hükümeti olmak ayrıcalığını bu konferansta yitirecekler.

Bu nedenle de şimdi “Bu konferansı nasıl önleriz” doğrultusunda tezgahlar hazırlayıp yürürlüğe koymağa başladılar.

Bu tezgah ve planlı Bizans entrikası birkaç aşamalı. Aşamanın son adımı da “Çok taraflı Konferansın yapılamaması.”

Planlanan adımlar aynen aşağıdaki gibi;

Kıbrıslı Türkleri ileriye doğru yapıcı adım atmamakla suçlamak.

Bir kısım Kıbrıslı Türk’ü organize ederek, Türk Lider Eroğlu’nu yapıcı olmamakla suçlatmak. Bunun sonrasında da Kıbrıslı Türklerde “Çok taraflı Konferans”ı istemiyor mesajını Genel Sekretere iletmek.

Çok Taraflı Konferansa karşı çıkmak.

Downer’i karalamak ve Türk tezlerini desteklemekle suçlamak.

Downer’i istenmeyen adam ilan etmek.

Rum temsilciler Meclisinde, Downer ile ilgili “Persona Non Grata” yani “İstenmeyen Adam” kararı çıkartarak Downer’i baskı altına almak.

Rusya ve Çin’i devreye sokarak “Çok taraflı  Konferans”a mani olmalarını sağlamak.

Rum tarafında Downer’ın şahsına yönelik tepkiler yaratarak Genel Sekreter Ban’ı rahatsız etmek.

AB’nin Komisyon ve Parlamentosunda Türkiye aleyhinde kararlar çıkartarak, Türkiye ile AB’yi karşı karşıya bırakmak.

Downer’a, prosedürü tamamlaması için son bir fırsat verildiği ve aksi halde Kıbrıs Özel Danışmanlığı görevinin sona ereceği dedikodusunu yaymak.

1 Temmuz 2012 tarihinde devralacakları “AB Dönem Başkanlığı”nın müzakereleri etkilemeyeceği savını AB üyelerine söyleterek BM’yi baskı altına alıp, Çok Taraflı Konferans gereksiz olduğu havasını yaratmak.

Kısacası ne pahasına olursa olsun “Çok taraflı Konferans”a mani olmak.

Tezgah aynen böyle ve yürürlüğe de girdi.

Bir müddet sonra ülkemizde birkaç tabela partisi ve örgütü birlikte veya münferiden Cumhurbaşkanı Eroğlu’nu müzakerelerin ilerlemesine mani olmakla suçlarlarsa bilin ki izlediğiniz, yukarıdaki tezgahın bir bölümüdür.

Prof. Dr. Ata ATUN

ata.atun@atun.com

http://www.ataatun.com

http://twitter.com@ataatun

6 Şubat 2012

Ahkamul Evkaf by Ata ATUN

Haspolat Bölgesindeki 200 dönüm arazinin Vakıflar İdaresi tarafından, açık adı Kıbrıs İlim, Ahlak ve Sosyal Yardımlaşma Vakfı
(KİSAV) olan bir kuruma kiralanması üzerine birçok sözler söylendi, yazılar yazıldı.

Sanırım bu dünya güzeli küçücük ülkemizde sorun çıkarmak günümüzün modası oldu.

KKTC’ye yatırımcı gelsin, yatırım yapsın diye çalmadık kapı, dile getirmedik rica
bırakmayız ama birileri çıkıp gelince, kendisini bıktırır, çekip gitmesi için her tür yolu deneriz.

Osmanlı İdaresinden kalan “Ahkam-ül Evkaf” uygulaması var. Buna günümüz kelimeleri ile
“Vakıflar Yasası”da denebilir.

Bu Osmanlı Vakıf Yasası’na göre, Vakıf Yöneticileri veya Gallaher’ler -Vakıf adına
taşınmaz mülkü yöneten ve irat toplayan kişi- halkın hayrına veya kullanımına
yönelik yatırımlar için Vakıf Mallarını sembolik kiralarla, uzun vadeli
kiralama yetkisine sahiptirler.

İngiliz Sömürge Yönetimi “Ahkam-ül Evkaf”ı aynen uyguladı ve halkın yararına veya
kullanımına yönelik yatırımlar için Vakıf Mallarının sembolik kiralar ile
kiralanmasını devam ettirdi.

Aynı şekilde 1960 Kıbrıs Cumhuriyeti Devleti de bu uygulamayı değiştirmedi.

15 Nisan 1956 tarihinde Vakıflar İdaresi, Kıbrıslı Türklerin yönetimine
devredildikten sonra bu kuralın uygulamalarına geçildi.

Özellikle başkent Lefkoşa’da Osmanlı döneminden kalan mezarlık, Vakıflar İdaremizin
mülkiyetinde Girne Kapısı’nın tam karşı tarafında yer almaktaydı. Cenazeler, Selimiye Camisinde Cenaze namazı kılındıktan sonra yayan olarak omuzlarda Girne
Caddesi boyunca taşınır, Girne Kapısından surların dışına çıkılınca da hemen karşıdaki mezarlığa gömülürdü.

16 Ağustos 1960 tarihinde Kıbrıs Cumhuriyeti ilan edilmeden önce Anayasa’ya konan ek “U” maddesi uyarınca Kıbrıs Türk Toplumuna verilen bir buçuk milyon
Sterlin’in 500 bin’i, okulların ve halkın faydalanacağı binaların yapımı için ayrılmıştı.

Bu aşamada Vakıflar İdaresinden Okulların yapımı için mezarlık talep edilmiş ve Osmanlı Mezarlığı da Küçük Kaymaklı bölgesine taşınarak, söz konusu arazi
yıllık 1 Sterlin kira ücreti karşılığı okul yapımı için Türk Cemaat Meclisi’ne kiralamıştı.

Zaten Vakıflar İdaresi isteseydi bile aksini yapamaz, Ahkam-ül Evkaf kurallarına karşı gelemezdi.

O bölgeye Kıbrıs Türk Halkının kullanımı amaçlı olarak “Lefkoşa Türk Lisesi”, “Atatürk Kültür Merkezi” ile diğer binalar yapıldı.

Şimdi gene benzeri bir aşama yaşanmakta.

KKTC Devleti, söz konusu bölgeye gereksinimden dolayı halkın faydalanacağı bir kompleks yapmayı planlamakta ve okullar ile AKM’yi bir başka yere nakletmeyi
düşünmekte.

Haspolat’daki söz konusu 200 dönüm arazi üzerine, tam bir eğitim kompleksi yapılması hedefleniyor. Vakıf kendi öz kaynakları ve hayırseverlerin
katkısı ile buraya inşa etmeyi planladığı kompleks içinde sadece İlahiyat Lisesi olmayacak.

KKTC Şehircilik ve Planlama Dairesinin planlamasına göre projenin tümü içinde liselerimiz bölgeye taşınacak, meslek okullarımız, İlahiyat Koleji, Yurtlar, Spor
Salonları, Konferans salonları, Yüzme Havuzu, Kütüphane ve benzeri Sosyal yaşam alanları ile bir Külliye ve Cami inşa edilecek.

KİSAV tüm bu harcamaları kendi bünyesinden karşılayacak. Okulların taşınma masrafları da bu harcamaların içinde ve harcanacak toplam meblağ ise şimdilik 8 buçuk
milyon TL.

Proje tamamlandığında okullardaki eğitim KKTC Eğitim Bakanlığının denetimi ve yönetimi altında yapılacak.

KİSAV projenin belli bir zaman dilimi içinde başlaması ve bitirilmesi konusunda da taahhüt ve teminat vermekte.

Akla gelen sorulardan bir tanesi de Vakıf Yöneticilerinin kim oldukları.

Kıbrıs İlim Ahlak ve Sosyal Yardımlaşma Vakfı (KİSAV) Yönetim Kurulu Başkan Sn. Hikmet Kaynarca. Yönetim Kurulu üyeleri ise Lefkoşa’da ikamet eden Hüseyin Bekmez,
Girne’de ikamet eden Necati Özgür ve Gazimağusa’da ikamet eden Ali Ata bulunuyor. Hepsi de KKTC vatandaşı.

Günümüzde ortalama olarak Yakın Doğu Üniversitesi, Doğu Akdeniz Üniversitesi gibi üniversitelerimizde çalışanların sayısı üniversite başına 3 binin üzerinde.
Yapılacak olan bu tesiste de çalışacakların sayısı bundan daha az olmayacak.

Gençlerimize yeni iş imkanları sağlayacak, ülkemize gelecek yatırımcıların önünü açacak bu yatırıma niye karşıyız pek anlamış değilim.

Prof. Dr. Ata ATUN

ata.atun@atun.com

http://www.twitter.com/ataatun

http://www.ataatun.com

3 Şubat 2012